Dagboek Willy Doreleijers 8 oktober 1944

Al de derde Zondag dat we niet naar de kerk konden.

Vader zorgde elke morgen voor verse melk, die nu vlot bij de boeren te krijgen was, zelfs soms met 5 liter tegelijk. Ook nu kwam het nog voor dat er 85 cent voor een ei betaald moest worden.

Opnieuw is vader naar onze schuren, achter het afgebrande huis geweest, waaruit hij nog een en ander wist mee te brengen. Maar het blijft een levensgevaarlijke onderneming om zich in het “verboden gebied” te begeven. Daarom zijn we pas gerustgesteld als we hem weer zien.

Evenals de nacht was ook de voormiddag rustig, doch nademiddag ± 4 uur weer voortdurend gerommel in de verte en zware inslagen dichterbij. Bij inslagen op het klooster werd Jo Steenbakkers (pas gehuwd) gedood en Tijn van Veghel zwaar gewond.

Er ontstond weer nieuwe paniek vandaag. Op last van de Duitsers moesten mannen van 18 tot 35 jaar loopgraven maken buiten de kom der gemeente. Hiertoe werd ‘n aantal jonge mannen uit de kelders van het klooster en de meisjesschool opgehaald.

Tengevolge van de onrustige middag gingen we vroeg naar bed, d.w.z. naar de kelder, namelijk evenals gisteren om half zeven. Ofschoon het reeds october was, was het toch flink heet in de kelder, waarschijnlijk door het grote aantal personen in een veel te kleine ruimte. We konden dan ook moeilijk in slaap komen. Daar er prompt om 5 uur n.m. nog steeds electrische stroom kwam, tot 11 uur ‘s avonds, konden we in ons kelderbed nog wat lezen, wat een aangename afleiding was. En tussendoor haalden vader en Christ van der Velden oude herinneringen op en vertelden ons over vroegere toestanden en gebeurtenissen, vaak op humorvolle wijze. We hebben daarbij veel gelachen, waardoor we onze benarde situatie weer eens even konden vergeten.

Vandaag waren er geruchten over de ontruiming van het gehele dorp. Daarom baden we ‘s avonds een apart Rozenhoedje opdat dit geen werkelijkheid zou worden, want dan zouden we van onze schamele bezittingen die we bij de eerste vlucht hadden kunnen meenemen, het grootste gedeelte weer in de steek moeten laten.